งานโฆษณาของประเทศไทยไม่ได้ด้อยไปกว่าประเทศใดใดในโลก ถ้าตลกก็ขำกันไป ถ้าซึ้งก็ถึงขั้นน้ำตาไหล มีโฆษณาหลายตัวที่เตะต่อมความคิดได้อย่างจัง ทำให้เราอยากทำตัวให้ดีขึ้น อยากจะดูและคนข้างกายให้มากขึ้น อยากจะทำอะไรเพื่อสังคม และคนอื่นให้มากขึ้น
เรื่องราวจากโฆษณาก็เป็นสื่ออย่างนึงที่สะท้อนทั้ง “ความจริง” และ “ความฝัน” ของผู้บริโภค ไม่ว่าจะเพศใดก็ตาม ถ้าโดนกลุ่มเป้าหมายและโดนใจ ก็เป็นอันต้อง “ตอบสนอง” โฆษณาที่นำมา post ให้ดูนี้เป็นตัวอย่างที่อาจจะกำลังสะท้อนความจริงอะไรบางอย่าง และเฝ้าฝันถึงอนาคตข้างหน้าว่าจะเป็นอย่างไรต่อไป ถ้าพิจารณาแล้วว่าเราเป็นส่วนนึงในกลุ่มเป้าหมาย อยากจะรู้ว่างานนี้เราจะ “ตอบสนอง” แบบไหน?
อย่างน้อย “โดนแบน” คือการตอบสนองขั้นแรกจากส่วนนึงในกลุ่มเป้าหมาย (หรือเปล่า?) มันอาจจะไม่ได้สะท้อนความจริง หรือสิ่งที่ฝันคงเป็นเรื่องไม่มีสาระพอที่จะแสดงตัวออกมาได้
อะไรๆ ก็เกิดขึ้นได้เสมอ… “ขอโทษประเทศไทย”
กำกับโดย ธนญชัย ศรศรีวิชัย โปรดิวซ์โดย จุรีพร ไทยดำรงค์