HNY 2011

ทำการ์ดปีใหม่ต้อนรับปีกระต่ายมาฝาก สวัสดีปีใหม่ล่วงหน้านะคะ :)

ฝันที่เป็นจริง (ตอนสุดท้ายล่ะ)

ฝันที่สอง เป็ดปูนปั้น
เคยเห็นโปสการ์ดที่มีแม่เป็ดและลูกๆ เดินตามแม่เป็นขบวนทั้งตอนที่แม่เป็ดใส่หมวก และตอนหน้าหนาวท่ามกลางหิมะ น่ารักเชียว ถามใครๆ ก็ไปกันมาแล้วทั้งนั้น แถมทำหน้าตกใจใส่ว่า ยังไม่ได้ไปอีกหรอ?? ไปน่ะมันเคยไป..แต่มันไม่เห็นก็ไม่รู้ตัวเองเหมือนกัน ทำให้รู้สึกว่าเป็นคนสุดท้ายในบอสตันที่ไม่เคยเห็นเป็ดปูนปั้น ก็เลยอยากจะไปถ่ายรูปเก็บไว้บ้าง (ออกแนวขี้อิจฉา) และนี่ก็เป็นโอกาสอันดีที่จะได้พาแขกผู้มีเกียรติไปตามล่าหาเป็ดปูนปัั้น รับรองว่าแขกผู้เกียรติจะต้องประทับใจแน่นอน

โบ: “เดี๋ยวพาไปหาเป็ดแล้วกัน”
พี่อ๋ง: “เคยไปแล้วอ่ะ เมื่อตอนที่มาครั้งแรก”
พี่เบนซ์: “ตอนนั้นพี่ไปกับเบล”

อ้าว!! นี่เราเป็นคนสุดท้ายในบอสตันจริงๆ เหรอเนี่ยยยย?
กลายเป็นว่าการตามหาเป็ดได้เป็นฝันของมนวดีไปแทน เอาล่ะ! มุ่งหน้าสู่ Boston Public Garden ที่ที่คนอื่นเจอเป็ดแต่เราไม่เจอ เราจะต้องหาให้เจอให้จงได้ นี่คือภารกิจของเราเอง แต่ครอบครัวเป็ดนี้เค้าอยู่ส่วนไหนของสวนเนี่ยสิ??

ใช้เวลาหาซักพัก เพราะต่างก็ไม่มีใครจำได้ เยี่ยม! แต่แล้วไม่นานนักหรอก เราก็ทำสำเร็จ ต๊าดา~

Make Way For Ducklings – Mrs. Mallard, Jack, Kack, Lack, Mack, Nack, Ouack, Pack, and Quack

ฝันที่เป็นจริง (ตอนที่ 3)

ออกจาก MIT Museum ยังมีเวลาเหลือ เราเลยตกลงกันว่าจะไปโฉบ MIT Media Lab กันซักหน่อย เดินไปถึงแม้จะไม่รู้ว่าเข้าได้รึเปล่า แต่ก็ไปๆ ก่อนเดี๋ยวค่อยว่ากัน ปะ!

สรุป MIT Media Lab เค้าเปิดให้คนนอกเข้าไปชมได้ แต่ละชั้นจะมีการบอกข้อมูลแนะนำแต่ละชั้นว่าทำโปรเจคอะไรอยู่ มีใครเป็นผู้ร่วมงาน ชั้นล่างดูเงียบแต่ไม่หยุดนิ่ง เวิ้งว้างแต่ไม่ว่างเปล่า ขาวสะอาด เต็มไปด้วยกระจกใสบานใหญ่ พื้นที่จะแยกเป็นหลายสาขาเช่น ด้านภาพถ่าย ดนตรี ศิลปะ ใยผ้า มีทังห้องใหญ่ ห้องเล็ก ห้องทดลอง ห้องประชุม และโซนนั่งเล่น

ฝันที่เป็นจริง (ตอนที่ 2)

ถึงแล้วววว MIT Museum… ไม่ใหญ่อย่างที่คิดแฮะ เล็กๆ กระทัดรัด เดินง่าย ถ่าย(รูป)คล่อง อัดแน่นไปด้วยเทคโนโลยีต้นฉบับหลายอย่าง อาคารมีสองชั้นแถมมีบางส่วนกำลังเตรียมนิทรรศการใหม่อยู่ เลยใช้เวลาเดินไม่นานนัก นิทรรศการหลักๆ จะเน้นไปทางเรื่องของหุ่นยนต์ เช่น หุ่นยนต์ปลา ทั้งรูปทรงและลักษณะการว่าย ยอมรับว่าเหมือนปลาจริงๆ หรือจะเป็นหุ่นยนต์ที่จำลองลักษณะการกระโดดตีลังกาหน้า เห็นวิธีการลงพื้นด้วยขาสองข้างของเจ้าหุ่นแล้ว แอบเป็นห่วงไม่ได้ว่า อนาคตเข่าเสื่อมแน่ๆ

ถ่ายรูปมาฝากนิดๆ กับคำอธิบายอีกหน่อยๆ เกรงว่าถ้ารู้หมดเดี๋ยวงานจะจืด

หุ่นจำลองชื่อ Kismet

ฝันที่เป็นจริง (ตอนที่ 1)

“คิดว่าถ้าจะไปบอสตันวันที่ 21 นี่สะดวกมั๊ย?”
“ก็ได้นะ..มาสิ”
ตั้งใจมาก็เต็มใจต้อนรับอยู่แล้ว ยินดีเป็นอย่างยิ่ง ไม่ได้เจอพี่อ๋งมานานล่าสุดเห็นจะเป็นที่เมืองไทยเมื่อปีที่แล้ว ใครจะไปรู้ว่าบ๊ายบายกันครั้งนั้น จะมาเจอกันที่นี่…Boston ตอนที่วสุมาหาก่อนจะลากลับไทยก็พาไปอิ่มท้องแบบง่ายๆ ที่ Quincy Market แล้วคราวนี้จะพาเที่ยวที่ไหนดี?

“ฝันให้ไกล ไปให้ถึง” วลีประจำตัวของตั๊ก บริบูรณ์ เราเลือกเอามาเป็น concept ในการพาเที่ยวครั้งนี้ หลังจากที่สัมภาษณ์ก็พอจะเห็นภารกิจทำฝันให้เป็นจริงสามอย่าง ซึ่งจะเป็นจริงหรือไม่นั้น? มนวดีก็จะพยายามจัดให้! เริ่มกันที่ฝันแรก
MIT Museum
ฝันนี้มันไม่ไกลเกินเอื้อม เพียงแค่เดินไปขึ้นรถไฟลงที่สถานี Kendall/MIT เราก็ถึงที่หมาย แต่ก่อนที่เราจะไป MIT Museum เราไปเดินผ่าน MIT (Massachusetts Institute of Technology) กันหน่อยดีกว่า

The Stata Center : Designed by renown Canadian architect Frank Gehry

อาคารนี้ถือว่าเป็นอีกหนึ่งสัญลักษณ์ของ MIT ถ้ามีการจัดอันดับสุดยอดสถาปัตยกรรมรูปทรงแปลก อาคารนี้จะอยู่ในอันดับต้นๆ เลยล่ะ The Stata Center หรือ Building 32 ถูกสร้างขึ้นมาแทนที่ Building 20 จริงๆ แล้วชื่อแต่ละอาคารในมหาลัยฯจะเรียกเป็นหมายเลขตามลำดับการสร้าง แต่ที่อาคารนี้มีชื่อก็เพราะให้เกียรติแก่ผู้บริจาคเงินทุนรายใหญ่น่ะ

Building 7

พื้นที่ลานกว้างในรูปแต่ก่อนทางมหาลัยฯตั้งใจจะเจาะเชื่อมกับแม่น้ำชาลส์ที่อยู่ทางด้านหน้า เพื่อให้นศ.ได้มีกิจกรรมพายเรือเล่น แต่ไปๆ มาๆ เปลี่ยนใจ จึงกลายเป็นสนามหญ้าอย่างที่เห็น

MIT ขึ้นชื่อว่าเรียนหนักสุดๆ เคยมีนศ.ฆ่าตัวตายมาแล้ว ทำให้ทางมหาวิทยาลัยตั้งให้มีวันหยุดเพิ่มเรียกว่า  “Suicide Days” ต่างหาก เดือนละ 1 วัน เพื่อไม่ให้นศ.เครียดจนเกินไป นอกจากนั้นแล้วการเล่นอะไรพิเรนๆ เพื่อผ่อนคลายก็มีให้มันส์กันอยู่เสมอๆ แต่ขึ้นชื่อว่า MIT มีหรือจะธรรมดา เค้าเรียกการเล่นพิเรนนี้ว่า Hacks!