3……..
2……..
1……..
“สวัสดีปีใหม่นะแก” คำพูดและรอยยิ้มที่เรามอบให้กันเป็นของขวัญระหว่างทางกลับบ้านบนเส้นทางเดิมเหมือนเมื่อวาน…พวกเราเพิ่งเลิกงาน
ค่ำคืนพิเศษที่แสนจะธรรมดาของฉัน ไม่ได้มีอะไรที่แตกต่างไปจากเมื่อวาน ไม่ได้มีงานเลี้ยงฉลองเอิกเกริก ไม่ได้มีพลุหรืออุปกรณ์อะไรเพื่อเฉลิมฉลองค่ำคืนข้ามคืนนี้ในมือ ไม่ได้มีอะไรมากมายไปกว่าฉันกับเพื่อนเก่าคนหนึ่งที่ไม่เคยคาดคิดและยากสำหรับการพบเจอ แต่คืนนี้เราต่างคนได้มาพบเจอและเดินทางร่วมกันบนถนนสายเดียวกัน…
มีหลายคนเปรียบเปรยไว้ว่าชีวิตก็เหมือนการเดินทาง ฉันเองก็คิดเช่นนั้น บางคราวที่เราต้องเลือกเมื่อถึงทางแยก ความสับสนหรือเพราะความไม่รู้ที่ทำให้เราหลงทาง ยามเหนื่อยล้าก็แวะพัก หรือการมีใครสักคนร่วมเดินทางไปกับเราในบางเวลา
ขอบคุณทุกๆ สิ่งอย่างบนเส้นทางที่ผ่านมา ที่สอนให้เรียนรู้และเข้าใจการแลกเปลี่ยนความสัมพันธ์ต่างๆ ในชีวิต
ความอ่อนแอกับความเข้มแข็ง
ความขี้ขลาดกับความกล้าหาญ
ความเศร้ากับความสนุกสนาน
ความสูญเสียกับการได้รับ
ความผิดหวังกับกำลังใจ
เพื่อนเก่ากับเพื่อนใหม่
การจากลากับการพบเจอ
น้ำตากับรอยยิ้ม
และอีกหลายความสัมพันธ์ที่สับเปลี่ยนหมุนเวียนไปตามเวลาและสถานการณ์ที่ผ่านเข้ามา คงอยู่ และจากไปในปี 2010 (และคงเป็นอย่างนี้ไปอีกทุกๆ ปี)
ปีหน้าจะเป็นอย่างไร? ก็แค่เดินต่อไปตามเส้นทางที่เลือกเดิน
สวัสดีปีใหม่ค่ะ
