Sbow Man

ช่วงนี้หยุดยาวววววววววววววววววววววววววววววววววววววววว (ยาวพอมั๊ย?) มีเวลาว่างเยอะแยะเชียวล่ะ เตรียมทำโปรเจคอะไรหลายอย่างทีเดียว เช่น…นอน (ค่อนข้างบ่อย)…กิน (เป็นประจำ)…นั่งเฉยๆ (ปฏิบัติเป็นครั้งคราว)…ไปเล่นสกี (ล้มจนตัวร้าว)…ทำการ์ดปีใหม่ (เสร็จไปแล้วเมื่อวาน)…ปั้นสโนว์แมน (กำลังจะ…) พอดีพายุหิมะเป็นใจ ซัดกระหน่ำมาเมื่อวานซืน แจกหิมะมาซะหน้าบ้านเต็มขาวไปหมด หิมะคงอยากจะให้เราโชว์ฝีมืองานปั้น ได้! ท้าใช่มั๊ยล่ะ ข้าวปลาปล่อยผ่านไปก่อน น้ำท่าหนาวขนาดนี้ใครจะอาบ ว่าแล้วก็เปิดเพลงที่ชอบบรรจุลงหูตัวเอง ใส่ถุงมือ ใส่เสื้อหนาว ใส่บู๊ท พร้อม!!

PS. Happy Holiday ขอให้ทุกคนมีความสุขในช่วงหยุดยาวนี้นะคะ

HNY 2011

ทำการ์ดปีใหม่ต้อนรับปีกระต่ายมาฝาก สวัสดีปีใหม่ล่วงหน้านะคะ :)

ชั่งโมงที่ 25 ?

ถ้าวันนึงมี 25 ชั่วโมง คุณอยากจะทำอะไรในชั่วโมงที่ 25 ?
เคยบ่นกับตัวเองหรือมีใครเคยพูดไว้บ้างรึเปล่า ตอนที่รีบเร่งส่งงาน ตอนที่อยากจะทำอะไรมากมายภายในวันเดียว แต่เวลามันเหมือนจะน้อยเกินกว่าที่ใจต้องการ ถ้าเป็นไปได้ก็อยากจะยืดเวลาออกไปเพื่อทำอะไรให้มากขึ้นอีกซักนิด ขอเวลาอีกหน่อยได้มั๊ย?

ได้สิ! อเมริกาจัดให้!! เพราะชั่วโมงที่ 25 มันมีจริงๆ

Good afternoon

วันนี้ตื่นมาตั้งใจจะทำอะไรหลายอย่าง นั่งลิสต์เกือบสิบรายการแต่จนตอนนี้ทำสำเร็จไปไม่ถึงครึ่ง หลังจากทำอาหารสายด้วยฝีมือตัวเอง (omelet+bacon+toast+coffee+orange juice น่ากินป่าว?) อิ่มอร่อยกันไปก็ลุยงานต่อ

แล้วตอนนี้ทำอะไรกันอยู่ล่ะ? มนวดีกำลังนั่งเตรียมงาน Final Presentation CI ที่โต๊ะกิ๊ฟท์ อยู่กับแดดเบาๆ อากาศเย็นๆ เพลงสบายๆ ในวันบ่ายๆ

ปล. ชอบช่วงเวลานี้ กับช่วงกลางคืนที่สุดแล้วล่ะ ไปทำงานต่อล่ะ
Have a nice afternoon :)

ฝันที่เป็นจริง (ตอนสุดท้ายล่ะ)

ฝันที่สอง เป็ดปูนปั้น
เคยเห็นโปสการ์ดที่มีแม่เป็ดและลูกๆ เดินตามแม่เป็นขบวนทั้งตอนที่แม่เป็ดใส่หมวก และตอนหน้าหนาวท่ามกลางหิมะ น่ารักเชียว ถามใครๆ ก็ไปกันมาแล้วทั้งนั้น แถมทำหน้าตกใจใส่ว่า ยังไม่ได้ไปอีกหรอ?? ไปน่ะมันเคยไป..แต่มันไม่เห็นก็ไม่รู้ตัวเองเหมือนกัน ทำให้รู้สึกว่าเป็นคนสุดท้ายในบอสตันที่ไม่เคยเห็นเป็ดปูนปั้น ก็เลยอยากจะไปถ่ายรูปเก็บไว้บ้าง (ออกแนวขี้อิจฉา) และนี่ก็เป็นโอกาสอันดีที่จะได้พาแขกผู้มีเกียรติไปตามล่าหาเป็ดปูนปัั้น รับรองว่าแขกผู้เกียรติจะต้องประทับใจแน่นอน

โบ: “เดี๋ยวพาไปหาเป็ดแล้วกัน”
พี่อ๋ง: “เคยไปแล้วอ่ะ เมื่อตอนที่มาครั้งแรก”
พี่เบนซ์: “ตอนนั้นพี่ไปกับเบล”

อ้าว!! นี่เราเป็นคนสุดท้ายในบอสตันจริงๆ เหรอเนี่ยยยย?
กลายเป็นว่าการตามหาเป็ดได้เป็นฝันของมนวดีไปแทน เอาล่ะ! มุ่งหน้าสู่ Boston Public Garden ที่ที่คนอื่นเจอเป็ดแต่เราไม่เจอ เราจะต้องหาให้เจอให้จงได้ นี่คือภารกิจของเราเอง แต่ครอบครัวเป็ดนี้เค้าอยู่ส่วนไหนของสวนเนี่ยสิ??

ใช้เวลาหาซักพัก เพราะต่างก็ไม่มีใครจำได้ เยี่ยม! แต่แล้วไม่นานนักหรอก เราก็ทำสำเร็จ ต๊าดา~

Make Way For Ducklings – Mrs. Mallard, Jack, Kack, Lack, Mack, Nack, Ouack, Pack, and Quack